| Indische emoties | |
![]() |
||
|
Inhoud van deze pagina Eerste boek: Indische emoties Tweede boek: Vertel eens over vroeger Derde boek: Altijd maar over eten... Mijn eerste boek is een gedichtenbundel met korte sfeerverhalen. Het boek beschrijft het Indische gevoelsleven, de cultuur, de periode tijdens de Japanse bezetting en de tragiek van de Indische diaspora (verspreiding over de wereld). Voor een foto van het boek klikt u op deze link: foto boek. De korte verhalen in het boek geven een impressie van de typisch Indische levenssfeer in het voormalige Ned. Indië en het latere Indonesië met alle grote en kleine dingen, de mooie en pijnlijke zaken, en natuurlijk ook het leven daarna in Holland. Voor de tweede generatie Indische Nederlanders (Indo’s) is dat veelal een zekere herkenning en beleving. Indo’s
hebben een schaamtecultuur waardoor men niet graag met problemen naar
buiten treedt. Hetgeen vooral het geval was bij de eerste generatie die
voet op Hollandse bodem zette en beschadigd door al dat oorlogsleed ook
nog te maken kreeg met allerlei overlevings- en aanpassingsproblemen in
een voor hen toch vreemd en kil vaderland. Dit
bewustwordingsproces komt heel geleidelijk maar onontkoombaar in beeld.
Het gaat te ver om hier al die aspecten van het verlies van een
geboorteland en/of moederland te beschrijven, m.n. het gehele
dekolonisatieproces, als heftige politieke aanleiding tot de
uiteindelijke repatriëring van honderdduizenden Indische Nederlanders.
Daarvoor verwijs ik liever naar andere bronnen.
Dit tweede boek betreft een familiekroniek. Het vertelt over het dagelijks leven in het voormalig Nederlands Indië. Waar nodig zijn uiteraard bronnen geraadpleegd en is getracht om tot een nauwkeurige beschrijving van historische en dramatische gebeurtenissen te komen. Het doel was vooral om de sfeer van dat typische Indische leven voor en na de oorlog te beschrijven. Hoe zag het leven eruit en hoe zagen onze ouders en voorouders de (koloniale) wereld? Wat vonden zij belangrijk? Kortom een vorm van cultuuroverdracht via een soort ego-documentatie van een bijzondere periode uit de Vaderlandse en Indische geschiedenis: het Indische leven in voormalige Nederlands-Indië. Naar mijn mening is de Indische gemeenschap in Nederland gedoemd op termijn te verdwijnen, nog een paar generaties en het nog gaande integratie- en assimilatieproces zal zijn voltooid. Wat niet mag verdwijnen is onze cultuur en identiteit, want dat is en blijft de ziel van iedere bevolkingsgroep. Doormiddel van deze verhalen van onze (voor)ouders kunnen we veel bijdragen aan begrip en bewustwording van onze volgende generaties Indische Nederlanders, hier geboren met hun eventuele Hollandse levenspartners. Het is een psychologisch en ook natuurlijk proces in het leven van ieder mens om te willen weten waar je vandaan komt. Op enig moment zal er een zoektocht naar de familiaire roots plaatsvinden of op zijn minst een heel grote mate van belangstelling voor dat uitzonderlijk historische en culturele verleden. Ik ervaar het dan ook als een plicht om deze gedachte vorm te geven. Graag wens ik mijn lezers hiermee veel leesplezier toe. Dit boek gaat over een excursie in Indische smaakbeleving. Eten staat centraal in vele Aziatische samenlevingen, dus ook in het voormalige Nederlands-Indië. Indische Nederlanders zijn bij uitstek de dragers van deze culinaire traditie. Een traditie en cultuur die alle aspecten heeft van een veelsoortige gemengde samenleving. Dit boek tracht een rationele verklaring te geven met verkenningen naar psycho-sociale gebieden om zodoende beter te begrijpen waarom juist in Nederland dit zo nadrukkelijk en hartstochtelijk wordt bedreven. Daar moet meer achter zitten. Zie dit als een ludieke smaakexcursie. In iedere samenleving wordt als het ware het brein via cultuuroverdracht geprogrammeerd (traditie) op het gebied van smaak en rituelen. Culturele overdracht van culinaire tradities is zo’n belangrijk fenomeen. Belangrijk voor de Indische gemeenschap omdat het bindt, identiteit uitdraagt en troost geeft voor een grote getraumatiseerde groep. Er wordt uitgebreid ingegaan op historische feiten, smaakgebieden, culinaire tradities en vooral de openstelling van geest voor nieuwe smaaksensaties zonder de eigen Indische smaakoriëntatie te verliezen of eigen culinaire tradities te verloochenen. We zijn nu meer dan ooit wereldburger en we dienen onze kinderen op zijn minst te leren wat echt Indisch eten inhoudt. Zowel naar smaak als bereidingswijze. Het blijft natuurlijk een eigen perceptie, ingegeven vanuit een culinaire Indische traditie en ook Europese smaakbeleving. Diverse authentiek Indische recepten uit overlevering en enkele smaakgebieden in Europa, geven de contouren aan om vooral de vooroordelen weg te halen en zodoende onbevangen op smakelijk avontuur te gaan. Ook hier wens ik mijn lezers veel plezier toe op deze culinaire reis en een Selamat makan. U kunt mijn boeken bestellen door op de link 'bestellen' te klikken. |
|
|||
Met dank aan www.edumaat.nl voor het maken van deze site.